จั่วหัว Entry ฟังแล้วดูสยองขวัญสักนิด
อันที่จริงมันเกิดเหตุจาก ภาพถ่ายพี่โนอา กับน้องนีโม่ ที่เพิ่งไปแชะ แชะมา เมื่อวันก่อน
สองหมาขาวจั๊วะ น่าเจี๊ยะ เป็นที่ต้องตาต้องใจของผู้พบเห็น

แหม่! ไม่ได้จะมายกยอว่าหมาของตัวเองน่ารักอะไรขนาดนั้น
แต่ลูกใคร ใครก็รัก ...ลูกใคร ก็ใคร่ชมลูกตัวเองทั้งนั้นแหละ แหม่ แหม่ แหม่

ว่าแล้วก็ทำหน้าเคลิ้มๆ กระหยิมในความภูมิใจ
ที่มีหมาขาวๆ สองตัวมาอยู่เป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวด้วย

อย่างพี่โนอา

 

 

ยังจำวันแรกที่เจอได้เลย เดินวนมาถามคนขายตั้งหลายรอบ ขออุ้มตั้งหลายที
เดินไปก็บ่นไป เอาไงดีว้า จะเอามาเลี้ยงดีไหมน้า?
เหตุผลหนึ่งคือ "กล้วเลี้ยงเค้าได้ไม่ดี" ไม่ชอบเลย ถ้าคนคิดจะเลี้ยงหมา แต่ยังเอาตัวเองไม่รอด
พาหมามาตกระกำลำบาก ให้เค้าอดๆอยากๆกับเราไปด้วยทำไม พาลเดือนร้อนทั้งคนทั้งหมา
จะให้เค้านอนตรงไหน อยู่ยังไง กินอะไร ...

เลี้ยงหมาก็เหมือนเลี้ยงคน แต่ยุ่งยากน้อยกว่าหน่อย ตรงที่ไม่จำเป็นต้องขายนาส่งควายเรียน
ถ้าฝึกเค้าดีๆ เค้าก็อยู่ของเค้าเองได้ตามสัญชาตญาณ ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรมากมาย

โนอา ถือว่าโชคดี เป็นหมามีบุญ(ได้คนเลี้ยงดี อิอิ) ฉลาดหลักแหลม ติดนิสัย ทำตัวเป็นคน
ว่านอนสอนง่าย ... ดึกๆนอนด้วยกันก็ไม่กวน
(ยกเว้ณแต่ช่วงแรกที่เอามาใหม่ๆ ติดโรคลำไส้อักเสบ ขี้ทั้งคืนค่ะ -_-"
ทำตัวเป็นคุณแม่มือใหม่ ไม่ได้นอน เพราะต้องตื่นมาเก็บกวาด ดูแลลูกตลอดคืน)

ส่วนน้องนีโม่

 

 

ไอ้เจ้านี่โผล่มาได้ไงก็ยังงงๆอยู่ จำได้ว่าเห็นกันแว๊บๆ แล้วใจเร็วด่วนได้
ไม่ทันไรใส่ตะกร้า หิ้วกลับบ้าน... (ทำอย่างกับไปจ่ายตลาด)

นีโม่ ก็เป็นหมาฉลาดสุดๆ แบบ Mega Cleaver ขี้อ้อนโคตรๆ ชอบนอนตัก เอาหน้ามาซบ
เดินมาแถ เอาหูมาถู ... แต่อย่าเผลอไปจ้องหน้าสบตา พี่แกจะเอาหน้ากระแทกปากเข้าให้
(เคยเจอจังๆมาหนนึงค่ะ ดั้งเป็นรอยเขี้ยวสีคล้ำม่วงๆเขียวๆไปหลายวัน)

เวลานอนด้วยกัน นีโม่จะทำตัวเหมือนคนสุดๆ นอนหงาย เอาหัวหนุนหมอน
บางทีก็มาซุกอยู่ซอกแขน เอาหัวหนุนแขน แล้วนอนจ้องตา... เออ~เอาเข้าไป

เวลาผ่านไป สองหน่อโตขึ้นมาเป็นหมาตัวใหญ่ หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกันเข้าไปทุกที

บางคนที่เห็นภาพแล้วถามว่า "แยกออกได้ยังไง?" หน้าตาออกจะเหมือนกันขนาดนั้น
อันนี้เป็นเรื่องของความใกล้ชิดค่ะ อยู่กันมานาน เห็นมาตั้งแต่เด็ก เลยแยกออก
เหมือนพ่อแม่ที่มีลูกฝาแฝด ย่อมแยกลูกตัวเองออกเป็นธรรมดา (น่าน!)

 

 

จุดสังเกตนิดหน่อยที่พอจะเห็นได้ทั่วไปคือ
นีโม่ หน้าจะแหลมเรียว หูแหลมตั้ง
ส่วนโนอา หน้าจะสั้นกว่า ขนแผงคอจะยาวฟูกว่ามากๆ
แต่ถ้ามองหน้าลองยังแยกไม่ออก เวลาเจอตัวจริงให้ "เอามือไปป้องหูหมา"
ถ้าเป็นโนอาจะทำหูลู่ ซ่อนหูทันที แต่ถ้าเป็นนีโม่ มันจะกัดแขนตั้งแต่ยื่นมืออกไปแล้ว =_="

เดี๋ยวนี้เวลาถ่ายภาพ โนอาเค้าไม่มาเล่นกล้องแบบเมื่อก่อนแล้วค่ะ
สงสัยถ่ายบ่อยก็เลยเบื่อรึเปล่าก็ไม่รู้...เดินส่ายตูด หนีไปนอนรับแดดอุ่นๆ ทำหน้าเคลิ้มชวนหลง
(จังหวะนี้ รีบเอนตัวลงกับพื้น กดแชะๆๆๆ แบบรัวๆ เพราัะพี่แกกระพริบตา ปิ๊งๆ น่ารักเชียว)

เลยได้ภาพหมาหน้าเคลิ้มมา 1 ใบ

 

 

หันไปเล่นกับนีโม่บ้าง ...หลอกล่อง่ายกว่าโนอาค่ะ เพราะโนอาเค้าทันมุขหมดแล้ว เลยไม่สนใจ
เอาของเล่นโบกไปมา ส่วนมืออีกข้าง ยกกล้องสูงๆแล้วกดชัตเตอร์

ได้ภาพหมาหน้ายิ้มมาหลายใบ

อีกหนึ่งคำถาม ที่คนจะถามกันบ่อยว่า "ทำไมเจ้าสองหน่อนี่ถึงได้ขาวจัง เจ้าของให้มันกินโอโม่มาใช่ไหม?"
เรื่อง ถ่ายภาพ ต้องบอกว่า

• ปรับ white balance กล้องให้ตรงกับสีจริง แล้วดึง curve ใน photoshop อีกนิดหน่อย
  เลนส์กับกล้องก็มีส่วนในเรื่องของแสง และวันนั้นแดดดีค่ะ ไม่จ้าจนเกินไปด้วย

เรื่อง การดูแล ต้องบอกว่า

• อาบน้ำด้วยแชมพูสำหรับสุนัขขนสีขาว และ รักน้องหมาให้มากๆ พาเค้าไปวิ่งเล่นออกกำลังกาย
  จะได้มีสุขภาพที่ดี ทั้งแววตาและสุขภาพร่างกายค่ะ

เลี้ยงหมา ก็อย่าลืมรักหมา ดูแลน้องหมาดีๆนะคะ
บุญรักษา ทั้งสัตว์เลี้ยงและคนเลี้ยงค่ะ