“คิดผิดคิดถูกเปล่าเนี่ย ที่อาสามาปราบตัวเควี่ย= =ll” หลังจากที่หนุ่มน้อยสึนะดับวูบไป กลับมาเป็นหนุ่มดาเมะๆ ไอซะทาโร่เห็นอย่างงั้นจึงรีบจรลีหนีมาตามคำแนะนำ(ที่โคตร..........จะมีประโยชน์) ตัวอะไรชื่อเควี่ยว่ะ งงแรกไม่พอ เจือกมี2สายพันธุ์อีก งง2ไปแล้ว เจอจุดอ่อนเข้าไปแล้วงงแดก…….. ตรูจะปราบมันยังไงเนี่ย เอาเถอะ อย่างน้อยมันก็ไม่ปล่อยให้ตรูไร้ซึ่งหนทาง ไอซะทาโร่จึงเร่งรีบเดินทางต่อไปข้างหน้าเรื่อยๆ (มันก็ดันเก่งอีก รู้ทางไปเรื่อยๆ)
ไอซะทาโร่เมื่อเลี้ยวโค้งมา ก็เจอวัตถุต้องสงสัยแต่ห่างไกล ไม่อาจระบุได้ มีเพียงตัวเลข ‘350D’ เออ ผ่านมาตั้งหลายที่ เพิ่งเห็นที่นี่มีหลักมีแหล่งมีบ้านเลขที่ด้วยแหะ
“แล็บโอตาคุ” ป้ายที่ตั้งไว้ ก่อนที่จะถึงสิ่งก่อสร้างต้องสงสัย เป็นสิ่งยืนยันว่ามาถูกทางแล้ว เอาเถอะ แสดงว่าข้อมูลที่ได้มา มันยังเป็นความจริง ไม่อยากจะคิดเล๊ย ว่ายังต้องหาป่าที่มีลิง13ตัว ป่าบ้าอะไรว่ะ อย่างงี้เจอกี่ป่าไม่ต้องวิ่งทั่วป่าแล้วจับลิงมานับเหรอเนี่ย- - แถมแถวนี้ไม่มีป่าอีกตังหาก เดินไกลอีกแหละตรู สงสัยสังขารไอซะทาโร่คนนี้หน่อยก็ไม่ได้
เมื่อไอซะทาโร่เดินทางมาถึงหน้าสิ่งก่อสร้าง ไอซะทาโร่ต้องตัวแข็งทื่อ ‘ไม่อยู่ ไปสโตรก3วันขึ้นไป แล้วแต่ความสามารถในการกลับมา ติดต่อ: โทร................มาให้ตายก็ไม่รับ รอไปเถอะ เดี๋ยวกลับมา ลงชื่อ คิคุ’ ไอซะทาโร่ตะลึงตึ่งตึง ตายละหว่า แล้วตรูจะไปไงต่อเนี่ย มันไปวันนี้หรือไปมา1อาทิตย์แล้วไปลับฟ่ะ แต่ในบ้าน(เหรอ........)หลังนี้ อาจจะมีเบาะแสซะหน่อย เข้าไปนิดหน่อยคงไม่สึกกร่อนหรอก เมื่อมือไอซะทาโร่จับลูกบิดที่หน้าบ้านเตรียมผลักเข้าไปเต็มพิกัด ป้ายหนึ่งก็หล่นลงมา ‘อ่อ เกือบลืม อย่าคิดเข้าบ้านชั้นก่อนได้รับอนุญาต เดี๋ยวแม่...งยิงแฟลชใช่เลย - -*’ เออ ทำไมมึงไม่ลืมไปเลยล่ะว่ะ เวรจริงๆ เอาเถอะ เคาะสักหน่อยเผลอกลับมา ปึ๊ง ปึ๊ง ปึ๊ง โครมมมมมมมมมม!!!!!! ป้ายชิ้นใหญ่หล่นกระแทกหัวจมดิน แล้วไอซะทาโร่ก็ดับ.......ไม่สามารถปราบตัวเควี่ยได้ จบ โอวาริ ไม่มีสึสึคุ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"ไม่ช่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” แล้วไอซะทาโร่ก็บุกทะยานขึ้นมา “ยังมีชีวิตตตตตตตตตต” พร้อมกับดูวัตถุต้องสงสัยที่ลงมาแทบฆ่าชีวิต ‘อย่าพังบ้านชั้น เดี๋ยวแม่.งเอางวงช้างฟาดกระเด็น’ไอซะทาโร่หงุดหงิดอย่างมาก ไม่ต้องถึงมืองวงช้างกระเด็น กรูก็เกือบตายเพราะป้ายมึง กรูไม่ยุ่งก็ได้ แหม ระหว่างรอสำรวจป่ามีลึง13ตัวก่อนก็ได้ เมื่อไอซะทาโร่คิดจะหันหลังกลับไป ‘โครมมมมมมมมมมม’ ข้างในบ้านเกิดเสียงดึงขึ้น ไอซะทาโร่เริ่มหน้าซีด เจอกันวันหลังนะ เมื่อก้าวขาไป3ก้าว ประตูรูปวงกลมก็เปิดออกมา แอ๊ดดดดดดดดด ไอซะทาโร่เกิดความรู้สึกถึงบรรยากาศเย็นวาบ แต่!! ผู้กล้าจะวิ่งหนีไม่ได้ เสียฟอร์มหมด จึงต้องทำใจดีสู้เสีย หันหน้ามาสู้ แต่สิ่งที่พบก็คือ แสงแฟลช ‘ชะแว่บ!!’ ‘กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด แว๊กกกกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยยยย’ ไอซะทาโร่กรี๊ดร้องลั่นเหมือนเกมผีเฟทัลเฟรมดูดวิญญาณ พร้อมเตรียมเผ่น แต่ ‘หมับ!!!!!!’ มือ2ข้างตะปบเข้าเอวหยุดการเคลื่อนไหว แต่สิ่งที่ไอซะทาโร่หันไปช๊อกกว่า คือสาวนางหนึ่งกำลังเอาแก้มไซ้ๆคอ ทั้งๆที่ตาเหมือนจะลืมไม่ขึ้น พร้อมกับถามว่า “ท่านมีสิ่งใดหรือ ถึงมารบกวนราววววววววว” (เสียงเหมือนจะเมาค้าง.......ไม่ม้างงง) ไอซะทาโร่จึงถามออกไป “ท่านคือคิคุ สาวโอตาคุใช่หรือไม่” ถามไปพร้อมกับมองดูสาวน้อยกำลังลุกขึ้นยืน นี่มันไม่ใช่ลืมตาไม่ขึ้น.............ตามันมีแค่นั้นเองนี่หว่า!!! “ท่านตามหาถูกคนแล้วแหละ เราเองแหละ คิคุ แต่สาวโอตาคุ ไม่ใช่ล่ะม๊าง ใครๆก็ว่าข้าเป็นโอตาคุ ข้าไม่เห็นจะอ้วนๆ ใส่แว่น แล้วชอบทำตัวหื่นๆสักกะหน่อย หึหึ เอาเถอะ ไหนๆท่านก็มาแล้วเชิญ” ไอซะทาโร่ลังเลซักพัก เขาเชิญแล้ว เราคงไม่ต้องโดนยิงแฟลชใส่กับโดนงวงช้างฟาดกระเด็นละน้อ
แต่ว่า ไอซะทาโร่เริ่มจะคิดผิด เมื่อเดินเข้าห้องมา บ้านหลังนี้มันแปลก...........กำแพงอยู่ไหนนนนนนนนนนน เพราะห้องล้อมรอบไปด้วยหนุ่มสาวหน้าตาดีหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นชุดแปลกตา หัวสีสัน ไปจนถึงหนุ่มหล่อ 5 นายบ้าง 6นายบ้าง หรือสาวๆหน้าตาจิ้มลิ้มไปจนถึงเซ็กซี่ พร้อมกับไอซะทาโร่เริ่มคิด แม่เจ้าโว้ยยยยยยยย ครบวงจรเลยนี่หว่า.......(เห้ย ไม่ใช่ล่ะ) แต่ที่จะมีมากพิเศษคือ หนุ่มหน้าตาดีและไม่ดี5คน แม่งมันเอาไปเลยเป็นมุม แต่เมื่อหันไปข้างๆ.....เฮ้ยๆ ถอนคำพูด หนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้ม หัวเห็ดบ้าง สีทอง ดำ น้ำตาล ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสรด แดง เห้ยยยยย นั่นตาบอดสีแล้ว เอาไปเลย1กำแพง ชักน่ากลัวแล้วเว้ย นี่มันเข้าข่ายโอตาคุนี่หว่า แต่ เมื่อหันไปตรงๆ เชรี่ยยยยยยย นี่มันโอตาคุขนานแท้แล้วเฟ้ย เป็นภาพหนุ่มน้อยคนเดิมที่ไม่ใช่แค่รูป มันโปสเตอร์ขนาดบิ๊กไซด์ นี่มัน............special top secret editionนี่หว่า หนุ่มน้อยหน้าตาหวานแอ๊บแบ๊ว ในมุมมองสุดเซ็กซี่ หรือจะเป็นภาพลับๆสุดเซ็กซี่ แต่ที่สะดุดที่สุดคือ ขนาดสูงกว่าตัวไอซะทาโร่ หนุ่มหัวตาลทอง ตาหวานฉ่ำเซ็กซี่ แถมเปลือยหน้าอกล่ำๆบึ๊กๆ ไอซะทาโร่ตาค้างจ้องโปสเตอร์นี้ นี่มัน..........มีแค่10ชิ้นในโลก....อยากดร๊ายอ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา (อุ๊ยแหม เก็บอาการหน่อย) แต่ว่า อย่างงี้ ไม่ต้องสงสัยทำไมใครๆก็เรียกว่าโอตาคุ แถมสโตรกเกอร์ด้วย
“เอ่อ.....นี่คือ....” ไอซะทาโร่เอ่ยขึ้นมา โอตาคุสาวจึงตอบกลับทันควัน “มีอะไรย่ะ อย่ามาส่งสายตาแทะโลม ‘ชาง-ปื๊ด- แห่ง วงดินบังชินกง’ ของชิ้นนี้ชั้นหวงมาก สายตาเธอนี่ ชาง-ปื๊ด-ชั้นจะเป้นรูแล้วเนี่ย” เออดี ตรูยังไม่ทันพูดอะไรเลย ใส่เป้นชุดเลย “ว่าแต่ เธอมีธุระอะไร มากวนการนอนของชั้นเนี่ย ชั้นเพิ่งจะกลับมาสดๆร้อนๆเลย รูปก็ยังไม่เอาลงคอมยังไม่ได้ตัดต่อส่งเอเจนซี่ บลาๆ” เมื่อสิ้นเสียงของสาวสโตรก ไอซะทาโร่จึงเริ่มพูดถึงสิ่งที่ต้องการ “ข้าเป็นผู้กล้า จะเดินทางไปปราบตัวเควี่ยระหว่างทางเจออีหนุ่มมันดับเครื่องชนใส่ บอกให้ข้ามาเจอท่าน แล้วเดินทางไปหาป่ามีลิง13ตัว ข้านี่ ปวดหัวมากเลย” ไอซะทาโร่เริ่มเซ็งจิต ปวดตับ ตรูมาปราบผู้กล้ายังต้องมาเจออะไรไม่รู้มากมาย “อ่อ แล้วข้าจะช่วยอะไรท่านได้ล่ะเนี่ย” ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง “นี่ท่าน.............ไม่รู้ว่าจะช่วยข้าไงเหรอ” ไอซะทาโร่เหงื่อตกเป็นปื๊บ "ก็ข้าเพิ่งกลับมาจากสโตรก ยังไม่ได้นอน แถมไปก่อนท่านจะเริ่มเดินทาง ข้าจะรู้ได้ไงว่าจะปราบตัวเควี่ยได้อย่างไร" ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง “โอ๊ววว โน๊ววววววววววววววว ม่ายเจรงงงงงงงงงงงงงง แล้วข้าจะทำอย่างไรดี ไอ้สึนะห่วยนั่นหลอกข้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ไหงมันบอกข้าว่ามาที่นี่แล้วจะช่วยได้ ฮ่วยเอ๊ย มีดีแค่ถ่ายรูปสวยกับมีของดีๆน่าจิ๊ก เอ๊ยน่าสะสมเท่านั้นเอง ทำไมเรื่องอื่นมันไม่เห็นมีอะไรเลย อย่างงี้ แสดงว่า เรื่องจุดอ่อน มันก็โกหกข้าอีกด้วยสินะ แย่แล้ววว แม่งตัวเควี่ยบ้าอะไรตัวหนึ่งกลัว ‘บ้ากล้ามแบบแ**ทแ**น หน้าซึน’ แถมเนิร์ดมาอีก สับสนชีวิตมาก อีกตัวก็ดันมาแพ้ ‘นมตราหมี’ เจอแต่ ‘นมตราวัว’ แทนกันได้ไหมเนี่ย..........แถวนี้ก็ไม่มี7-11อีก จะไปหาที่ไหนล่ะนั้น แว้กกกก ฮือๆ งั้นข้าไม่รบกวนล่ะ ไปตายเอาดาบหน้าหาป่าก็ได้ว่ะ” ไอซะทาโร่เริ่มเครียดลมจับ และกำลังจะเดินปึงปังออกไป ก่อนจะเริ่มสังเกตว่า สาวสโตรกคิคุ ได้วิ่งไปยังมุมที่ไม่ได้กล่าวถึง พร้อมกับกล่าวว่า “เมื่อกี้ท่านว่าคะเวี้ยยออะไรสักอย่างที่ข้าฟังไม่ทันมันแพ้อะไรนะ” ไอซะทาโร่เริ่มอึ้งอีกครั้ง “ข้าได้ยินมาว่ามันแพ้กล้าม แ**ทแ**น หน้าซึน กับอีกตัวแพ้นมตราหมี” สาวโอตาคุได้ยินดังนั้นก็ดึงแฟ้มสะสมเบ้อเริ่มขึ้นมา แล้วก็ยืนให้ดู “ท่านว่าแฟ้มนี้จะใช้ได้ผลไหม” นี่มัน....................................ประเวศยิมมมมมมมม!!!!! โปสเตอร์ครบทุกรูปแบบ ตั้งแต่สมัย10กว่าปีที่แล้วยันปัจจุบัน ไอซะทาโร่เพียงได้เห็น ก็เริ่มจะเมากล้ามทันใด เมื่อเปิดไป ก็เจอรูปหนุ่มหน้าซึนที่ขัดกับกล้ามเสียจริงๆ.........ล้างสายตาได้ดี “นี่มัน.........” สาวโอตาคุตอบพร้อมวิ่งไปอีกมุมแล้วโยนหนังสือมา2-3เล่ม “สมัยก่อนเพื่อนข้ามันบ้าเก็บโปสเตอร์ บ้าถ่ายรูป ก่อนมันไปต่างประเทศมันก็เอาแฟ้มนี้มาฝากข้า เพราะกลัวแฟนตัวเองเปิดเจอรับไม่ได้ เวลาผ่านไป มันก็มาบอกข้าว่า เลิกชอบล่ะนะ หนีไปหาหนุ่มเจแปนดีกว่า ข้าล่ะงงจริงๆ แต่ก็ไม่ได้ยุ่ง แต่ก็ดี บ้านข้าจะได้สะอาดขึ้นมานิดหนึ่ง” นิดหนึ่ง............ก็จริงนะ เพราะของในบ้านก็ระเนระนาด สงสัยมันจะรีบวิ่งมาเปิดประตูเลยของถล่ม “อ้อ ท่านบอกว่าคะเวี้ยสักอย่างนั่นมันเนิร์ดจัด ข้ามีความรู้สึกว่า สิ่งนี่จะช่วยได้” ไอซะทาโร่จึงมองหนังสือที่โยนมา.......................ประมวลกฎหมาย ฉบับล่าสุดโคตรๆ ปรับปรุงได้เองทุกๆวัน เหมาะสมกับการศึกษาในปัจจุบัน เพื่อเหตุการเมืองที่ทันข่าวทุกวินาที “อันนี้อยู่ดีๆมันก็ลอยมาจากฟ้า สงสัยจะมีพรหมลิขิตให้ข้าส่งต่อ เอาไปไกลๆข้าด้วย” ว่าแล้วก็วิ่งไปมุมโปสเตอร์5คน ดึงภาพหนุ่มเจ้าเนื้อ นมย้อยๆอึ๋มๆมาให้ “ข้าว่านะ สิ่งนี่คงเป็นอีกสิ่งที่ท่านต้องการ ภาพนี้เป็นภาพพิเศษ ไม่ทำขายในดินแดนนี้ ต้องสั่งก่อนล่วงหน้า6เดือนแถมเป็นระบบลุ้น เลือกเฉพาะคนไม่ได้ แล้วพอดี ข้าจะเอานมวัว เลยสั่งมากั๊กไว้20กว่าแผ่น กว่าข้าจะได้นมวัว ข้าก็ได้นมช้าง นมโลมา นมไก่ กับนมหมีมา เล่นเอาเมานมกันไป10ๆวัน ถือว่าท่านช่วยข้าทำให้บ้านโล่งแล้วกัน”“หากท่านเสร็จธุระแล้วแล้ว ก็ช่วยรีบออกไปจากบ้านข้าด้วย นมวัวของข้าจะเป็นพรุนอยู่แล้วเนี่ย ไม่อยากให้คนเข้าบ้านก็เงี้ย ไม่ไหวๆ” น่าน ด่าตรูอีกล่ะ ยังไม่ทำอะไรเลย
“ข้าถามจริงนะ รูปนู่นรูปนี้ท่านก็มี ท่านจะกลัวภาพนี้พรุนทำไม ในบ้านท่านก็มีรูปสวยๆหลายรูป บางรูปออกจะสวยกว่าดีกว่าด้วยซ้ำ แล้วท่านก็มีรูปอื่นๆซ้ำกันหลายรูป ทำไมท่านถึงหวงจังเลย” สาวโอตาคุได้ยินดังนั่นก็ยิ้มตาหยียิ่งกว่าเดิม แล้วพูดขึ้น “ไม่ได้หรอกท่าน ภาพนี้มีเพียงแค่ภาพเดียวเท่านั้น หากเป็นภาพที่ข้าซื้อเองได้เอง ข้าก็หวงในระดับหนึ่ง แต่คงไม่ขนาดนี้ แต่ข้าได้ภาพนี้มาจากคนๆหนึ่ง จากเดิมข้าไม่ได้สนิทกับเขา เวลาผ่านไป ข้าได้รู้สึกว่า คนๆนี้มีแต่ให้ ข้าแทบไม่ได้ทำอะไรตอบแทนเลยแม้แต่น้อย ออกแนวไม่ค่อยสนใจใครด้วยซ้ำ วันๆก็เอาแต่ห่วงตัวเอง ไม่ค่อยจะสนใจผู้อื่น ทำอะไรก็เอาแต่ใจ แต่คนๆนี้เขาแคร์ข้าเสมอ ข้ารู้สึกว่าโชคดีๆมากๆที่ได้มาเจอคนๆนี้ และภาพสิ่งนี้ ข้าได้มาในวันเกิดของข้า เอาจริงๆข้าก็มีแล้วนะรูปนี้แต่เป้นรูปเล็กๆ เท่านั้น เมื่อข้าได้มา ข้าจึงหวงมากๆ เพราะข้าอยากจะเก็บมันไว้ แล้วนึกถึงความรู้สึกดีๆที่คนๆนั้นได้มอบให้ข้า หวังว่าท่านจะเข้าใจนะ ” ไอซะทาโร่ได้ยินแล้วก็พอเข้าใจ แต่ทำไมต้องด่าข้าด้วย- -lll “งั้นข้ารบกวนท่านมาแล้ว ข้าขอลาแล้วกัน” แต่เมื่อก้าวไปข้างเดียว สาวน้อยคิคุจึงได้ถามขึ้น “ท่านจะไปไหนกันแน่” “ข้าคงไปดิ้นรนหาทางต่อไป มันคงไม่ไกลหรอก ป่ามีลิง13ตัวนะ” ไอซะทาโร่งงมาก เมื่อกี้ก็มาไล่ ตอนนี้ก็มาดึงไว้ “ท่านจะไปป่ามีลิง13ตัว แล้วท่านไปทางนั้นทำไมล่ะ” ไอซะทาโร่ก็งงเข้าไปอีก “ข้าเข้ามาทางไหน ก็ออกมาทางนั้นสิ จะให้ข้าดำดินไปเหรอ” “เปล่า ข้าแค่จะบอกว่า ป่าอ่ะ อยู่หลังบ้านข้าเอง” โครมมมมมมมมม ไอซะทาโร่ลมแทบใส่ เวรจริงๆ ตรูบ่นตั้งนานไม่เคยพูด ดีนะไม่ปล่อยให้เดินไป300เมตรแล้วค่อยตะโกนบอก “งั้นข้าลาล่ะ ขอบคุณมากๆแล้วทางออกหลังบ้าท่านอยู่ไหนล่ะเนี่ย” “อ่อ ข้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าไม่อยากให้ชาง-ปื๊ด-ข้าพรุน ท่านเชิญอ้อมหลังบ้านข้าแล้วกัน”ฮ่วยยยยยยยยยยยยยย มันจะรั้งทำไมเนี่ยยยยยยยย
to be continue at .. บล๊อกเอม
edit @ 1 Sep 2008 00:50:11 by ❉✱ll NöK ll✱ll Kiku ll✱❉
edit @ 1 Sep 2008 00:53:20 by ❉✱ll NöK ll✱ll Kiku ll✱❉
edit @ 1 Sep 2008 01:03:14 by ❉✱ll NöK ll✱ll Kiku ll✱❉
edit @ 1 Sep 2008 01:14:13 by ❉✱ll NöK ll✱ll Kiku ll✱❉
